Większość osób, które trenują po to, aby zrzucić zbędne kilogramy trenuje na czczo, aby zmaksymalizować spalanie tkanki tłuszczowej. Jednak czy to rzeczywiście najlepszy z możliwych sposobów?

Pewne badanie przeprowadzone w 2010 roku porównywało trening cardio na czczo przez 6 tygodni na 2 grupach. Jedna z nich wykonywała 2 sesje po 60 minut, a druga 2 sesje po 90 minut.

Grupa pierwsza spożywała śniadanie składające się z 675 kcal (70% węglowodanów, 15% białka i 15% tłuszczu). Dodawano także 1g/kg masy ciała maltodekstryny na około 90 minut przed treningiem. Grupa druga, także przyjmowała maltodekstrynę wczesnym popołudniem. Badacza badali tolerancje glukozy, GLUT4, glikogen mięśniowy, enzymy metaboliczne, skład ciała i wydolność fizyczną.

Wyniki wykazały, że grupa ze śniadaniem jak i grupa trenująca na czczo zwiększyły swoją tolerancję na glukozę, jednak osoby trenują na czczo zwiększyły ją w znacznym stopniu.

*GLUT4 to transporter glukozy, który pozwala jej przeniknąć do komórek mięśniowych.

Transportery GLUT4 wzrosły znacząco w grupie trenujących na czczo (28%), natomiast w grupie ze śniadaniem jedynie o 3%.

Glikogen zwiększył się u osób ze śniadaniem, jednak nie zauważono różnic w ilości lipidów, których ilość zwiększona jest w otyłości i może prowadzić do insulinoodporności z zaburzeniem czynności mitochondriów.

Zauważono jednak spore różnice w aktywności enzymów metabolicznych. Odnotowano translokazę i palmitoilotransferazę karnityny. Te 2 enzymy odgrywają kluczową rolę w zdolności do metabolizowania tłuszczu i glukozy. W grupie osób trenujących na czczo nastąpił wzrost enzymów o 30% natomiast u osób ze śniadaniem nie nastąpił żaden wzrost.

Ponadto, zgodnie z oczekiwaniami, u osób ze śniadaniem nastąpił wzrost VO2max, jednak grupa trenująca na czczo wykazywała większy wzrost utlenienia tłuszczów.

W związku z powyższym wydaje się, że trening na czczo ma swoje plusy i minusy. Jeśli chcemy zredukować wagę ciała, w tym tkankę tłuszczową, to rzeczywiście ten sposób wydaje się efektywny. Jednak jeśli zależy nam za zachowanie wydajności i utrzymaniu odpowiedniej ilości glikogenu.

Źródło:  „Intramuscular lipid metabolism, insulin action, and obesity.” IUBMB Life 2009. Retrieved on February 26, 2015. ;  „Training in the fasted state improves glucose tolerance during fat-rich diet.” Journal of Physiology 2010. Retrieved on February 26, 2015